Toptan satışta bir siparişin hikâyesi genellikle bir WhatsApp mesajıyla başlar: "Abi şu üründen 300 adet gönder, stok var mı?" Sonrası tanıdıktır — depoya telefon, fiyat listesinde o bayinin iskontosunu arama, Excel'e not alma, akşam ERP'ye elle giriş.
ERP ile siteyi entegre edelim" cümlesi bir toplantıda geçtiğinde, masadakilerin yarısı ne konuşulduğunu tam olarak bilmez. API, webhook, senkron gibi kelimeler teknik ekibin dilidir; oysa kararı veren çoğu zaman işletme sahibidir.
İade, e-ticarette en çok konuşulan ama en az hesaplanan kalemdir. Çoğu markada "iade oranımız yüzde yirmi civarı" denir ve geçilir. Oysa o yüzde yirminin karşılığı, ay sonunda brüt kârın ne kadarını yediğidir — ve bu hesap yapıldığında çıkan sonuç genellikle beklenenden büyüktür.
Mağaza sayısı artan, toptan ve perakende satışı birlikte yürüten ya da kendi üretimini yapan bir firmada bir eşik vardır: Excel ve ön muhasebe programı artık yetmez. Stok nerede, hangi mağazada ne kadar var, bu siparişin maliyeti ne — bu soruların cevabı üç farklı dosyada durmaya başlar.
Trendyol'da satış yapan bir markanın en sık sorduğu soru şu: "1.000 liralık satıştan elime ne kalıyor?" Cevap tek bir orana bakarak verilemez, çünkü komisyon kesintinin yalnızca bir parçası. Hakedişinize ulaşana kadar araya hizmet bedeli, kargo, stopaj ve iade payı giriyor.
